yabancı topraklarda, bilinmeyen bir mezarda yalnız bir asker yatıyor. ölürken son sözlerinde dua ediyor. paschendale'i anlatıyor...
ruhundan geriye kalanlar yaşadıklarını tekrar yaşıyor. son gözyaşlarıyla mermilerini paslandır.. bırak sana onun son anılarını anlatayım.
''kan havuzuna dönmüş siperde eğilmiş bekliyorum. kendi ölümüme kadar burası benim öldürme yerim. yüzüme düşen yağmuru hissediyorum. arkadaşlarımı bir daha asla göremeyeceğimi biliyorum.
sis ve çamurun içinde ilerliyorum. korkunun kokusunu alıyorum ve hissediyorum dehşeti. birazdan siperden atlama zamanı gelecek hücum için. yaylım ateşi..ve hepimizin sonu gelecek.
ıslıklar, çığlıklar ve daha fazla silah ateş ediyor. cansız bedenler dikenli tellerde ızgara oluyor. savaş alanı kanlı bir mezardan başka bir şey değil. yakında ölü arkadaşlarımla tekrar buluşacağım.
çoğu asker on sekizinde bile değildi. çamura daha fazla gözyaşı düşüyor. kimsenin kazanamayacağı bir savaş bu. öldürme zamanı başlamak üzere..
ev, çok uzakta savaştan..tekrar bir yaşama şansı. ev, çok uzakta...ama savaş..yaşamak için bir şans yok.
bizim ve düşmanlarımızın cesetleri taşan bir ölüm denizi gibi. tanrı bilir, kimsenin olmayan ve olmayacak bu topraklarda... ölümün dişlerine doğru hücum ediyoruz.
sanki çarmaha gerilmiş gibi ölüler. müttefik askerler kendi kayıplarına yanıyor. alman savaşı daha önce hiç görülmemiş bir propaganda makinesi.
yemin ederim ki melekleri ağlarken duydum. artık daha fazlası ölmesin diye tanrıya yalvarıyorlardı. insanlar gerçeği bilsin diye.. paschendale'ın öyküsünü anlatsınlar diye.
zulüm bir ''insan kalbine'' sahip ve her insan kendi rolünü oynuyor. öldürdüğümüz adamların dehşetine rağmen ''insan kalbi'' hala aç..
son ana kadar yerimde kalıyorum. beklerken silahım hazır. top mermesinin ıslığı bitip patlayana kadar sinir bozucu bir bekleyiş başlıyor. sonra kan fışkırıyor her tarafa ve işte gidiyoruz.
kan yağmur gibi yağıyor. gökyüznün kızıl pelerini bir kez daha ortaya çıkıyor. silahların sesi günahlarını saklayamaz. ve işte paschendale'da ölüyoruz.
şarapnellerden ve dikenli tellerden kaçarak dümdüz top ateşine hücum ediyorum. nefesimi tutup körlemesine koşuyorum. bu ölüm senfonisine bir dua okuyorum.
ateş başlıyor biz düşman hatlarına saldırırken hepimiz düşüyoruz.. bir çığlık atıyorum ama kimse duymuyor. boğazıma kadar kana batıyorum.
ev, çok uzakta savaştan..tekrar bir yaşama şansı. ev, çok uzakta...ama savaş..yaşamak için bir şans yok. rüzgarda ruhumu seyret uçarken..siperlerde ve tepenin ardında. biz paschendale'de ölenler, düşman ve ya dost, gene buluşacağız.''
Iron Maiden - Paschendale Lyrics[ENG]
in a foreign field he lay lonely soldier unkown grave on his dying words he prays tell the world of paschendale
relive all that he's been through last communioun of his soul rust your bullets with his tears let me tell you 'bout his years
laying low in a blood filled trench kill tim 'til my very own death on my face i can feel the falling rain never see my friends again
in the smoke in the mud and lead smell the fear and the feeling of dread soon be time to go over the wall rapid fire and the end of us all
whistles, shouts and more gun fire lifeless bodies hang on barbed wire battlefield nothing but a bloody tomb be reunited with my dead friends soon
many soldiers eighteen years drown in mud no more tears surely a war no-one can win killing time about to begin
home, far away from the war, a chance to live again home, far away but the war, no chance to live again
the bodies of ours and our foes the sea of death it overflows in no man's kand god only knows into jaws of death we go
crucified as if on a cross allied troops they mourn their loss german war propaganda machine such before has never been seen
swear i heard the angels cry pray to god no more may die so that people know the truth tell the tale of paschendale
cruelty has a human heart everyman does play his part terror of the men we kill the human heart is hungry still
i stand my ground for the very last time gun is ready as i stand in line nervous wait for the whistle to blow rush of blood and over we go
blood is falling like the rain it's crimson cloak unveils again the sound of guns can't hid their shame and so we die on paschendale
dodging shrapnel and barbed wire running straight at the cannon fire running blind as i hold my breath say a prayer symphony of death
as we charge the enemy lines a burst of fire and we go down i choke a cry but no-one hears fell the blood go down my throat
home, far away from the war, a chance to live again home, far away but the war, no chance to live again
see my spirit on the wind across the lines beyond the hill friend and foe will meet again those who died at paschendale
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder