Masal (El Laberinto del fauno)

Evvel zaman içinde kederli ve uzak bir ülkede sert ve kara taşlardan oluşmuş kocaman bir dağ varmış.Günbatımında, dağın tepesinde, onu yerinden koparana ölümsüzlük veren bir gül açarmış.Ama kimse yanına dahi yaklaşmaya cesaret edemezmiş.Çünkü dikenleri ölümcül bir zehirle doluymuş.İnsanlar kendi aralarında ölüm korkusundan, acıdan söz eder ama vaad edilen ebedi yaşamdan kimse bahsetmezmiş.Böylece gül mirasını kimseye yadigar bırakamadan her geçen gün solmaya devam edermiş.Hem de o unutulmuş soğuk ve karanlık dağın tepesinde sonsuza kadar tek başına...

Bana çok anlamlı geldi bu masal.Aynı filmde şöle bir diyalogda geçiyor.

Pan:Başarısız oldun artık geri dönemezsin!
Ofelia:Ama kazara oldu!
Pan:Artık geri dönemezsin!Dolunaya üç gün kaldı.
Ruhun sonsuza kadar insanlarla kalacak!
Onlar gibi yaşlanacak, onlar gibi öleceksin!
Ve anıların zaman içinde kaybolacak!
Biz de anılarınla birlikte yitip gideceğiz!
Bir daha bizi asla göremeyeceksin!